نبوت بر وجه أتم در وجود ايشان سارى ومتجلى است ، اگر چه اطلاق اسم نبي برايشان جايز نباشد ، واز اين جهت است كه حضرت أمير ( ع ) در خطبه قاصعه فرمود كه پيغمبر به من گفت " انك لتسمع ما اسمع وترى ما أرى الا انك لست بنبي وانك لوزير وانك لعلى خير " ( 1 ) بالجملة مشاركت أئمة هدى عليهم السلام با حضرت رسالت در اين كمالات اگر چه بر وجه ظليت واصليت است ولى در أصل اتصاف آنها به آن كمالات به موجب اخبار متواتره بالمعنى ، بلكه مركوز در أذهان شيعه جاى ترديد وارتياب نيست ، كلامي كه هست در اينجاست كه مسئلت نيل آن مرتبه وبلوغ آن درجه از براي ديگران چه صورت دارد وآن هم به تأمل اندكى رفع شود ، چه دانستى كه اين كمالات وفضائل همه على التحقيق مشكك ومختلف المراتب ومتفاوت المدارج هستند ، چون درجات هر كمالى غير متناهي است ، ودر متابعت أئمه هدى عليهم السلام امكان نيل هر شرفى ووصول هر فضلى هست ، وشيعيان ايشان را فضائلى است كه مايه غبطه ملائكة مقربين است سؤال تبلغ اين درجه كردن ضررى ندارد ، چنانچه در كثيرى از اخبار است كه وعده اين داده اند كه " كان معنا وفى درجتنا في الجنة " ( 2 ) وآن هم منزل بر همين اختلافى است كه منافى با اجتماع نيست ، وتعددى كه معارض با اتحاد نه . ان النجوم في علو قدرها * ليس سهاها في السنا كبدرها تتميم بعض أهل معارف مقام محمود را تفسير به ختم ولايت مطلقه محمديه كرده اند

--> ( 1 ) خطبه ( 5 / 5 ) 190 . ( 2 ) امالى : مجلس 27 رقم 5 وعيون الأخبار 1 / 299 ، بحار الأنوار 44 / 286 .